Jazz-Dance

Jazz-Dance, ook wel Jazz-Ballet genoemd, is een vrije manier van dansen die qua structuur lijkt op klassiek ballet maar is gebaseerd op populaire muziek zoals jazz, rock en hiphop. De bewegingen en de muziek zijn jazzy; veel losser. Ook wordt er gebruik gemaakt van elementen van de klassieke ballettechniek. De Jazz-Dance leent uit verschillende stijlen, technieken en toepassingen. Het mengt bewegingselementen uit andere danstechnieken en stijlen.

 

De choreografieën van Jazz-Dance zijn zo gevarieerd omdat alle moderne muziek zich ervoor leent en iedere choreograaf weer iets anders wil doen dan de ander. Het is een

steeds in ontwikkeling zijnde dansvorm waarbij tegenwoordig invloeden komen uit de streetdance, aerobics en showdance. Het dansen is heel afwisselend en je kunt veel kanten op, het is verrassend en onvoorspelbaar omdat de bewegingen geen vaste volgorde hebben.

Moderne Dans

De moderne dans, hoe onbeschrijfelijk de stijl ook is, heeft altijd bekend gestaan om het lichaam dat dient als expressie en communicatiemiddel. Geen nadruk op techniek, maar de emoties moeten weergeven worden van iemand uit het heden. Het begon vooral als rebellie jegens het klassieke ballet.

 

Het verlengen, vertragen en herhalen van beweging brengt het reëele tijdsbesef van de toeschouwer in de war. De relatie tussen toeschouwer en performer wordt aan de kaak

gesteld. Het publiek wordt meer bij de voorstelling betrokken en er wordt verwacht dat deze met een open instelling de voorstelling waarnemen waardoor ook zij in staat zijn een nieuw perspectief op zaken te krijgen. Het experimentele karakter is dus erg belangrijk in moderne dans.

 

Klassiek Ballet

Ballet is de term die gegeven wordt aan een specifieke dans. De meeste balletten bevatten: dans, pantomime, en muziek (met orkest of zang). Ballet is het meest bekend door zijn pointes, grand pas de deux en het "hoog met de benen zwaaien". Het ballet ontwikkelde zich meer als een afzonderlijke kunstvorm in Frankrijk tijdens Lodewijk XIV. Deze

koning richtte de Académie Royale de Danse op in 1661. Ballerina’s zoals Marie Taglioni en Fanny Elssler introduceerden nieuwe technieken zoals de point-technieken en de spitzen.

 

De populariteit van ballet nam na 1850 in de meeste delen van de westerse wereld af. Russische dansgezelschappen ondernamen na de 2e Wereldoorlog veelvoudige reizen over de hele wereld waardoor het klassieke ballet weer populair werd. Het is één van de best bewaarde dansen in de wereld.

 

Hip-Hop

Hip-Hop dans verwijst naar Streetdance stijlen. Het omvat een breed scala aan stijlen: breaken, locking en popping die werden gemaakt in de jaren ’70 en populair gemaakt zijn door dance crews in de Verenigde Staten.

Wat Hip-Hop van andere vormen van dans onderscheidt is dat het vaak freestyle (improvisatie) bevat.

Hip-Hop crews organiseren vaak freestyle danswedstrijden, de zogenaamde Battles.

 

In tegenstelling tot wat men denkt is hiphopdansen niet hetzelfde als breakdansen. Breakdance is zonder twijfel een dansstijl die onder de naam hiphop valt, maar is eerder een subgenre van de algemene hiphopstijl. Bij hiphop in het algemeen worden de dansbewegingen al staande uitgevoerd, daar waar breakdance zich vooral op de grond afspeelt, zijnde zittend, liggend of kruipend.

 

De vrijheid die men heeft bij hiphop is zo groot dat men werkelijk een enorme ruimte heeft voor improvisatie of toevoeging van andere danspasjes. Zo kan men per persoon een compleet andere aanpak zien, doordat deze zijn eigen karakteristieke bewegingen heeft ingevoerd in het hiphopdansen. Dit is dan ook een van de grote unieke voordelen die hiphop kent ten opzichte van talloze andere dansen die vast zitten aan opgelegde dansregels.